Συγκρητισμός λέγεται το φαινόμενο κατά το οποίο δύο ή περισσότεροι λαοί που αναμειγνύονται ή συμβιώνουν , συνήθως ως κυρίαρχος και υπόδουλοι, αναμειγνύουν και τις θρησκείες τους σ' ένα μείγμα. Η λέξη ήταν πολιτικός και στρατιωτικός
όρος των Κρητών της Ελληνιστικής εποχής οι οποίοι κατασπάραζονταν από εμφύλιες διαμάχες. Όταν όμως τους επιτίθεντο εχθροί προερχόμενοι απ' έξω από την Κρήτη,συμφιλιώνονταν και συμμαχούσαν κατά του κοινού εχθρού. Αυτός ο συνασπισμός λεγόταν από τους ίδιους τους Κρήτες συγκρητισμός, δηλαδή " παγκρήτιος συνασπισμός" λέει ο Πλούταρχος που διασώζει τη λέξη και την ιστορία της. Αυτόν τον όρο συγκρητισμός σήμερα τον χρησιμοποιούν οι επιστήμονες ως θρησκειολογικό για να σημάνουν την ανάμειξη των θρησκειών, το χαρμάνιασμα των διαφορετικών θεολογιών και λατρειών, και έρχομαι από τη λέξη στο πράγμα.
Ήδη η αρχαία ελληνική θρησκεία, όπως δείχνει η μυθολογία της, ήταν προιόν συγκρητισμού. Οι θεοί Ζεύς, Απόλλων, Ερμής, Άρειος ή Άρης, Διόνυσος, Ήρα, Άρτεμις,Αφροδίτη φαίνονται ελληνικοί ενώ οι θεοί Ουρανός,Κρόνος,Ήφαιστος,Ποσειδών,Υάκινθος,Ίακχος,Γαία Στύξ, Ρέα Μαία, Μήτηρ Δημήτηρ, Αθήνη, Κυθέρεια φαίνονται πελασγικοί, οι θεοί Βάκχος, Άδωνις, Κύπρις φοινικικοί, η Κυβέλη λυδική. ο Ορφέας θρακικός και ταυτίστηκαν σ'ενα πρόσωπο η πελασγική Κυθέρεια {Ρέα} η ελληνική Αφροδίτη και η φοινικική Κύπρις ή ο πελασγικός Υάκινθος-Ίακχος, ο ελληνικός Διόνυσος κι ο φοινικικός Βάκχος. Οι πανηγύρεις φαίνονται ελληνικές, τα όργια και τα μυστήρια πελασγικά και φοινικικά. Αργότερα έγινε συγκρητισμός μεταξύ ελληνικής και αιγυπτιακής θρησκείας κι έτσι μπήκαν στην ελληνιστική θρησκεία η Ίσις, ο Όσιρις, ο Άπις κι ο Άμμων, στη δε ελληνική γλώσσα τα ονόματα Ισίδωρος, Σεραπίων και Αμμώνιος. Ακόμη αργότερα οι "ελληνικοί" θεοί Κρόνος, Ζεύς. Άρης, Ερμής, Ποσειδών, Ήφαιστος, Ήρα, Άρτεμις, Αφροδίτη, Αθηνά. Οι θεοί Απόλλων, Διόνυσος Ianus που δεν βρήκαν τον αντίστοιχό τους δεν ταυτίστηκαν αλλά μόνο μεταγράφτηκαν αταύτιστοι ως Apollo Dionysus Ιανός. Μόνη εξ αρχής κοινή ονομασία θεότητος μεταξύ Ελλήνων κ Ρωμαίων, οφειλομένη στην κοινή καταγωγή των δύο εθθνών, φαίνεται η Εστία- Vesta. Είναι φανερό ότι τα ονόματα των ταυτισμένων θεών δεν είναι τα μεν μεταφράσεις των δε, αλλά μόνο συγκρητιστικές ταυτίσεις.
Συγκρητισμό πήγαν να κάνουν οι ειδωλολάτρες του Ελληνορωμαικού κόσμου και με τον Χριστιανισμό. Επειδή η δύναμη και το γόητρο του Χριστιανισμού είναι απλησίαστα και ακατάβλητα, αλλά η η ηθική του ανεπιθύμητη, οχληρή και αντιλαική, για αυτό οι ειδωλολάτρες φθονώντας το μεγαλείο των Χριστιανών, αποπειράθηκαν να κακώσουν τη Χριστιανική πίστη με δύο τρόπους. Με βιασμό και δολοφονία. Δολοφονία είναι οι φονικοί διωγμοί και βιασμός και μαγάρισμα ο συγκρητισμός.
Έτσι οι ειδωλολάτρες έπηξαν τις λεγόμενες γνωστικές νικολαιτικές και μανιχαικές αιρέσεις των τριών πρώτων αιώνων, του καιρού δηλαδή των διωγμών, που ήταν γεμάτες πολυθεία και σεξουαλικό όργιο, φυσικό και διάστροφο και τεκνοφαγία της σπερμοφαγίας. Στο "θεολογικό" μέρος, μη βρίσκοντας τον Χριστιανισμό τόσους θεούς και καθώς δεν υπήρχαν ακόμη τότε οι μετέπειτα "άγιοι" όπως εννούνται σήμερα { την εποχή εκείνη άγιοι λέγονταν απαξάπαντες οι Χριστιανοί και ζώντες, κι όποιος δεν ήταν άγιος, δεν ήταν και Χριστιανός}.
Οι ειδωλολάτρες συγκρητιστές αρπάχτηκαν πολύ σπασμωδικά από την λέξη του Παύλου, αιώνες, με την οποία ο Παύλος λέει αντωνυμικώς τας γενεάς. κι έπλασαν αναριθμήτους αρσενικούς και θηλυκούς και ζευγαρωμένους αιώνες, θεούς δηλαδή και θεές φιαγμένους μ'ενα είδος κλωνισμού απ'αυτή την λέξη, και αφθόνους, ανάμεσα στους οποίους ενέταξαν και τα τρία πρόσωπα του αληθινού Θεού, Πατέρα, και Πνεύμα και Υιόν αλλά και Ιησούν και Χριστόν και Κύριον!!! τα έξ τους βόλεψαν καλύτερα από τα τρία κι "έφτιαξαν" κατά τη γνώμη τους και μαστόρεψαν και μερεμέτισαν το θρήσκευμά τους το συγκρητιστικό.
Εκφυλισμένα κύματα συγκρητισμού είναι κι ο αρειανισμός {" αποδοχή θεότητος δύο ταχυτήτων" θα τον λέγαμε σήμερα} και η δοξασία των πνευματομάχων και ο παπισμός της λατινογλώσου Δύσεως με τα αγάλματά του {είδωλα} και πάλι με την" θεότητα των δύο προελεύσεων" αν όχι " δύο ταχυτήτων", με το Filioque, και το ισλάμ του Μωάμεθ. Αίρεση του Χριστιανισμού ιστορικώς, ήτοι μετεξέλιξη και συγκρητισμός αρειανισμού και νεστοριανισμού και αφθαρτοδοκητικού μονοφυσιτισμού που κράτησε και την ειδωλολατρική "διοπετή" πέτρα Καάβα απο την προισλαμική θρησκεία των Αράβων, δέχτηκε και τα ειωλολατρικά τρόφιμα του παραδείσου { πιλάφι, μέλι κ.λ.π} και τις ειδωλολατρικές οργιαστικές και πορνικές θεές-νύμφες που λέγονται Μαυρομάτες { ουρί }του παραδείσου, λαχταριστές παρθένες με επαναληπτική την παρθενία τους μετά από κάθε συνουσία, προωρισμένες για την μεταθανάτια σεξουαλική εκτόνωση των μουσουλμάνων του Μωάμεθ.
Παρεμπιπτόντως πρέπει να πω ότι ο Μωαμεθανισμός είναι μία διασκευή της ιδανικής πολιτείας του Πλάτωνα με στοιχεία χριστιανικά της Π. Διαθήκης και της αραβικής ειδωλολατρείας, ήτοι ένα συγκρητικό θρήσκευμα.
Κατά βάθος και η κάποια εκτίμηση μερικών αρχαιοτέρων Χριστιανών συγγραφέων προς τους φιλοσόφους της αρχαίας Ελλάδος ή προς την ειδωλολατρική ορολογία είναι εκφυλισμένο και αδυνατισμένο κύμα συγκρητισμού. Η μερική ή γενική ταύτιση χριστιανισμού κι εθνικισμού, ως συντηρητικών στοιχείων, δήθεν και των δύο, είναι εν μέρει συγκρητισμός κι εν μέρει παγανισμός. Υπάρχουν άνθρωποι που συγχέουν την χριστιανικώς επιβεβλημένη φιλοπατρία με τον εθνικισμό, την ωραία κι ασύγκριτη γλώσσα με την ακάθαρτη κι απάνθρωπη αρχαία ελληνική θρησκεία και την υπέροχη αρχαία ελληνική επιστήμη με την ακάθαρτη και αρρενομανή "φιλοσοφία" των ακαθάρτων φιλοσόφων. Διότι η λεγόμενη "φιλοσοφία", η κενη απάτη, όπως τη λέει ο απόστολος Παύλος, δεν είναι επιστήμη, είναι μια ιδιωτική θρησκεία αφού δεν έχει κοινό αντικείμενο με την επιστήμη αλλά αποπειράται να απαντήσει στα ίδια ακριβώς ερωτήματα που "απαντούν" οι θρησκείες και γι αυτά δεν ενδιαφέρεται η επιστήμη.
Aπό τα προηγούμενα ακόμη χρόνια επιχειρείται ένας όμοιος συγκρητισμός τόσο στα έθνη-κράτη, όσο και στην ορθόδοξη-δυστυχώς- εκκλησία με τους αιρετικούς και τα διάφορα θρησκεύματα. Και εις μεν τα έθνη-κράτη την πλήρη αποσύνθεση αυτών δια του διεθνισμού { βλεπε Ε.Ε} και αύριο παγκόσμια ένωση μιας συναγωγής, μιας μάντρας των λαών, των ατόμων ήτοι δούλων, όπου κατά τους αρχαίους φιλοσόφους, τύπου Πλάτωνα. Όπου άτομο, το σώμα. Εξ' ου και σωματέμπορας. Την δε γυναίκα εταίρα{ ελεύθερη} ή ιερόδουλη, ως μη ον. Ο όνος π.χ είχε κάποια χρηματική ποινή, της γυναικός η οποία ούτε ψυχή είχε, η τιμή ήταν ανύπαρκτη. Εις δε την εκκλησία, ένωση με τις ψευδοεκκλησίες παπικών και διαμαρτυρομένων και τις θρησκείες του κόσμου όπου αποβάλλεται ο Χριστός και τη θέση του την παίρνει ο ψευδοπροφήτης,ο έσχατος αντίχριστος, ο διώκτης των Χριστιανών. Η ανθρωπότητα μετά την Πεντηκοστή έχει ήδη χωρισθεί στα δύο. Εις αυτούς που γεννιούνται " εκ του μη όντος εις το είναι" και ελευθέρως και οικειοθελώς χάνονται στην αιώνια καταδίκη { καίτοι αθάνατοι} και εις αυτούς που κερδίζουν έλευθέρως και κατά συνείδηση την αιώνια ζωή, μετά τον φυσικό θάνατο. Είναι ο αριθμός των ανθρώπων από τα έθνη που όρισε ο Θεός προ της Δευτέρας Αυτού παρουσίας και την επιστροφή των Ισραηλιτών στην εκκλησία, όπου αυτοί θα μαρτυρήσουν τελευταία όπως πρώτοι αυτοί μαρτύρησαν για την πίστη τους!! {Ρωμ. Κεφ ΙΑ΄στιχ.23-28}
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!