*ΑΝΔΡΕΑΣ, ΠΡΟΤΥΠΟ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ;*
-Βλέποντας όλους εκείνους εκατέρωθεν στην ΤV, που επεδίωξαν να τοποθετηθούν επί της τελευταίας συνέντευξης του Γιάννη Στουρνάρα και στην σχέση του με τον Αλέξη Τσίπρα επί πρωθυπουργίας του, μου ήρθαν στο μυαλό, τα εξής!
-Κατ΄ αρχήν, να θυμίσουμε ότι, *ο μέντορας του Αλέξη ήταν ο Αλέκο Αλαβάνος, ενώ ο πολιτικός άνδρας πρότυπο του, υπήρξε ο Ανδρέας, του οποίου τα βήματα προσπάθησε να μιμηθεί! Και γιατί λέγεται αυτό ευρέως; ΔΙΟΤΙ (κάποια από τα πολλά):
α/. Ο Ανδρέας, σαν γέφυρα προσέγγισης του λαού, διάλεξε την εικόνα του ηγέτη με το ζιβάγκο, ο Αλέξης το *χωρίς γραβάτα*! Φυσικά και όλα τα συνθήματα του, είχαν έντονα το στοιχείο του *λαϊκισμού*, δηλαδή, υποσχέσου στον λαό ότι προσδοκά να ακούσει, δώσε απρόσμενα στον λαό το κάτι τί, που δεν το προσδοκούσε.
β/. Ο Ανδρέας επεδίωξε να κάνει οικονομικό παιχνίδι με την Τράπεζα Κρήτης, ο Αλέξης με την *Τράπεζα Αττικής*!
γ/. Ο Ανδρέας, προκειμένου να αποσβέσει την απόσταση μεταξύ ηγέτη και λαού, τεχνηέντως και πολύ έξυπνα, επέβαλε αντί όποιων άλλων, την αναφορά στο πρόσωπο του *ο Ανδρέας*, τον μιμήθηκε και *ο Αλέξης*! Ο λαός πρέπει να νιώθει *οικείο το ηγέτη του, δικό του άνθρωπο!
-δ/. Ο Ανδρέας, συνήθως διοικούσε με έναν κλειστό κύκλο ανθρώπων γύρω του, πλήρως ελεγχόμενων από τον ίδιο, τον μιμήθηκε και ο Αλέξης!
-ε/. Ο Ανδρέας επέβαλε *το πιστοποιητικό ιθαγένειας του ΠΑΣΟΚτση, την "Πράσινη Κάρτα" πασπαρτού* και επί πρωθυπουργίας του, κατάργησε επισήμως το *είμαι πρωθυπουργός όλων των Ελλήνων*, οπότε και κατά φυσική συνέπεια, το σύνθημα *ο λαός στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση* μετουσιώθηκε στο *ο Πασοκτσής στην εξουσία, το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση*! Γεννήθηκαν οι *ημέτεροι*, με άλλα λόγια *οι κάτοχοι της πράσινης κάρτας, έγιναν οι αποκλειστικά και δικαιωματικά, οι μόνοι εντός των πράσινων τειχών, οπότε το δημόσιο γιγαντώθηκε και κατέστησαν όλοι τους αυτομάτως σε όλες τις υπηρεσίες του κράτους και όχι μόνο, οι *ρυθμιστές και κρατούντες ως οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ*! Ο χρησμός, *ο λαός στην εξουσία, ο ΠΑΣΟΚτσής στην κυβέρνηση* εκπληρώθηκε πλήρως! Οι άλλοι Έλληνες, ως μη Πασοκτσήδες και συνεπώς πολιτικά μιάσματα, βρέθηκαν όπως ήταν αναμενόμενο, *οι εκτός τειχών πολιτικές παρίες*! Και το δημόσιο δυστυχώς είχε την τύχη της εγκύου, *πολλές μαμές, στραβό παιδί*, φύτρωσε, ρίζωσε και μέρα με την μέρα μεγάλωνε και εν τέλει γιγαντώθηκε, ο *ωχ αδελφισμός* και έγινε δικαίωμα του πράσινου δημοσίου! Τα αποτελέσματα γνωστά! Αλλά ποιος και ποιον να ένοιαζε! Ο Ανδρέας τότε, είχε άλλες έννοιες!!! Κάτι ανάλογο επεδίωξε και ο Αλέξης, αλλά...., έμεινε στο *αλλά*! Δεν είναι όλοι οι μεγάλοι άνδρες, γεννημένοι για μεγάλα πράγματα, Αλέξη μου!
-ε/. Επί Ανδρέα εμφανίστηκε συμπτωματικά και η οργάνωση 17η Νοέμβρη, επί Αλέξη, το ίδιο εκ συμπτώματος, τσούπ ο *Ρουβικώνας*! Το ποιες οι δράσεις τους, είτε από επιλογή χρόνου και στόχων εκτέλεσης τους, είτε από επιλογή τους σε συνάρτηση ή εξάρτηση τους με την επικαιρότητα και με ζητήματα και θέματα υψίστης πολιτικής σημασίας ή άλλου ενδιαφέροντος, καθώς και τα αποτελέσματα τους, γνωστά! Οι επιδιώξεις και οι σκοπιμότητες της δράσης αυτών των οργανώσεων, επιδέχονται συζήτησης και γεννούν συμπεράσματα διαφορετικά και αμφίσημα και ξεβράζουν πληθώρα αμφιβολιών, ερμηνειών, εξηγήσεων και παρεξηγήσεων! Το ίδιο σύμπτωση και η εξάρθρωση της 17ής Νοέμβρη, μετά τον θάνατο του Ανδρέα! Κάθε παρερμηνεία, συνιστά παρανόηση του ανόητου! Διότι, εδώ γίνεται μια απλή αναφορά συμπτωματικών γεγονότων και δεδομένων συμβάντων!
-Φυσικά, δεν διεκδικώ το αλάθητο του Πάπα! Γι΄ αυτό και κάθε άλλη άποψη, σεβαστή, αποδεκτά και δικαιωματικά να ακουστεί!
-Σήμερα είναι και του *Αγίου Βαλεντίνου*, Χρόνια Πολλά στους ερωτευμένους, που χρειάζονται μια γιορτή για να τους θυμίσει ότι ο έρωτας είναι ένα *ηφαιστειακού φαινομένου σε μέγεθος και χρόνο διάρκειας του συναίσθημα* ενώ *διαχρονική αξία έχει το αίσθημα της αγάπης*, συνεπικουρούμενο στην σχέση με κατανόηση, ανοχή, εξάλειψη του εγωισμού μας, αποδοχή της διαφορετικότητας του/της συντρόφου μας και γεφύρωση των όποιων και όλων των αντιθέσεων μας με τον/την σύντροφο μας!
-Ερωτευτείτε! Ο έρωτας είναι ο βατήρας της ζωής μας! Ο φτερωτός Θεός, ας επισκεφτεί τις καρδιές σας! Και να θυμάστε, *ερωτεύεστε μια ομορφιά, και ζείτε με μια καρδιά*! Συναίσθημα πρόσκαιρο ή αίσθημα διάρκειας; Εσείς επιλέγετε!