Η χούντα δεν ήταν «παρένθεση». Ήταν καταστολή, βασανιστήρια, εξορίες, φίμωση, φόβος. Ήταν

το πρόσωπο του αυταρχισμού χωρίς μάσκα. Και όμως, δεκαετίες μετά, η δικαιοσύνη δεν αποδόθηκε όπως όφειλε. Οι ευθύνες θάφτηκαν, οι ένοχοι προστατεύτηκαν, και το κράτος προτίμησε τη σιωπή από την αλήθεια.

Η κυβέρνηση που ακολούθησε δεν τόλμησε να φτάσει μέχρι τέλους, οι επόμενες κυβερνήσεις έκαναν σαν να μην τις αφορούσε. Δεν ξερίζωσαν τους μηχανισμούς, δεν έσπασαν τη συνέχεια του κράτους που εξέθρεψε τη δικτατορία. Και σήμερα, μέσα σε αυτή τη σιωπή και την ανοχή, βρίσκουν χώρο να σηκώνουν κεφάλι οι νοσταλγοί της χούντας. Να διαστρεβλώνουν την ιστορία. Να δηλητηριάζουν τη δημοκρατία.

Δεν είναι «άποψη» ο φασισμός. Είναι απειλή.

Δεν είναι «παρελθόν» η χούντα. Είναι προειδοποίηση.

Η μνήμη είναι ευθύνη. Και η ευθύνη πρέπει να γίνει αγώνας.

Απέναντι στη λήθη, απέναντι στην ατιμωρησία, απέναντι σε όσους ονειρεύονται σκοτάδι.

Ούτε βήμα πίσω.

Δεν πρέπει να ξεχάσουμε, δεν πρέπει να συγχωρήσουμε.

Περιφερειακή Επιτροπή

ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ  Δυτ. Μακεδονίας