"Ινα τί περίλυπος εἶ, ἡ ψυχή μου, καὶ ἵνα τί

συνταράσσεις με; ἔλπισον ἐπὶ τὸν Θεόν, ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ· σωτήριον τοῦ προσώπου μου καὶ ὁ Θεός μου." (Ψαλμός 41 [42], 12).

Με βαθιά θλίψη πληροφορήθηκα σήμερα την εκδημία της αγαπητής συναδέλφου Θεολόγου Βάιας Ζανίδου, η οποία υπηρέτησε με ήθος, αφοσίωση και συνέπεια τη δημόσια εκπαίδευση και ιδιαίτερα το 3ο ΓΕΛ Πτολεμαΐδας, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στις καρδιές μαθητών, συναδέλφων και της τοπικής κοινωνίας.

Είχα την ευλογία, ως Σύμβουλος Θεολόγων, να συνεργαστώ μαζί της τα τελευταία χρόνια σε ένα κλίμα γνήσιας συναδελφικότητας, αλληλοσεβασμού και δημιουργικού θεολογικού διαλόγου. Η παρουσία της διακρινόταν από τη σοβαρότητα της θεολογικής της σκέψης, την αγάπη της για το μάθημα των Θρησκευτικών, αλλά και από την ευγένεια, τη διακριτικότητα και την πνευματική ποιότητα που χαρακτήριζαν κάθε έκφανση της ζωής και της προσφοράς της.

Η απώλειά της αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην εκπαιδευτική και θεολογική κοινότητα. Ωστόσο, η μνήμη της θα παραμένει ζωντανή μέσα από το έργο της, την αγάπη που προσέφερε και το παράδειγμα ζωής που άφησε σε όλους μας.

Εκφράζω τα ειλικρινή και θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά της, στους οικείους της, στην Διεύθυνση και τον Σύλλογο Διδασκόντων του 3ου ΓΕΛ Πτολεμαϊδας και σε όλους όσοι είχαν την ευλογία να τη γνωρίσουν και να συμπορευθούν μαζί της.

Ας είναι αιωνία η μνήμη της και ο Αναστάς Κύριος να την κατατάξει «ἐν χώρα ζώντων», όπου δεν υπάρχει πόνος, λύπη και στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος!

Ξεπροβόδιο

Δεν χάνονται όσοι αγάπησαν το φως,

μόνο περνούν στην άλλη όχθη της σιωπής.

Κι εκεί που τα μάτια μας δακρύζουν,

αρχίζει το βλέμμα της αιωνιότητας.

Σαν ήρεμο δειλινό που γέρνει στη γαλήνη,

σαν προσευχή που ανεβαίνει στον ουρανό,

έτσι και η μνήμη σου θα μένει ανάμεσά μας,

φωτεινή, ευλογημένη και αγαπημένη.

Καλό σου ταξίδι Βάϊα.

Η γη ας είναι ελαφριά επάνω σου

και το φως του Θεού ας σε περιβάλλει αιώνια.

Ο Σύμβουλος Θεολόγων Δυτικής Μακεδονίας και των Νομών Ιωαννίνων και Πιερίας

 Νικόλαος Ματθαίου